cousas deste tempo

A algúns habería que engadirlles: e o teu deus é xudeu.

Neste mundo actual non podemos criticar a xente doutra nacionalidade que seria como tirar pedras no propio tellado.

Estes da terra que pouco se queren uns os outros ...Vai custar traballo entendernos con eles...non se chaman irmáns coma nos...chamanse extranxeiros.
(Conversa recollida no Radio Telescopio de Arecibo, Puerto Rico)

A pintada é xenial. Atopaches unha boa reflexión.

Unha aperta.
:)

Efectivamente, parece que so rexeitemos o extranxeiro cando se trata dunha persoa...

Graciñas a todos polas vosas achegas.

"Pronto todos seremos escravos". Nunha parede de París.

Náufrago: tremenda a frase. Semella un prólogo de Orwell.

Saúdos

Andaluz, canario, arxentino, chileno, arxentino, brasileño, galego, canario, uruguaio, canario, brasileño... É a alineación do Celta do pasado sábado. En cambio, non nos dá traballo ningún sentirnos identificados con eles. A traxedia está nese estraño concepto: estranxeiro. Fagamos o posible por eliminalo.

A verdade é que eu non me identifico para nada co fútbol, mais non por unha cuestión de nacionalidades, senón porque non me gusta nadiña. Pero ben, esa xa sería outra historia.

Saúdos, Veloso

sempre digo que a internet pode servir ao preconceito e pode, ao mesmo tempo, servir à liberdade. Pois não é aqui que nos comunicamos, independente do país, da cor, do gênero, da opção sexual?
Abração ou unha aperta!

Un pracer Maray, telo aquí dende tan lonxe.

Apertas.